Kan ons asseblief nou aan beweeg?
Een van my gunsteling onderwerpe was nog maar altyd politiek. Nie net ons eie land s’n nie maar ook die van die buiteland. So paar jaar terug (einde 1999) was ek in Duitsland. Ek het met die een duitsertjie gechat oor ons land se politiek en hoe dit al verander het. Ons het op daai stadium net uit ons tweede demokratiese verkiesing gekom waar die ANC met ‘n magtige twee derde meerderheid gewen het en uiteindelik totale beheer oor parlement en gevolglik die hele land gekry het. Ons het stelselmatig oor beweeg na die politiek van Duitsland ook. Ek het nog altyd gese, Duitsland was verantwoordelik vir die drie belangrikste gebeurtenisse in die geskiedenis van die mensdom: Eerste Wereld oorlog, Tweede Wereld Oorlog en die perfekte bier, Franciskaner Weissbier.
Soos wat alle gesprekke oor die Duitsers maar gewoonlik gaan was ons binnekort op die ou Nazi en Hitler onderwerp (en skielik dink ek aan die twee nerds in die NIA wat my website nou flag omdat ek die twee woorde in my blog gebruik…!). Ek het regtig probeer sag praat en ek en die Duitser het alby engels gepraat. Tien minute in die gesprek in staan ‘n ourige dame langs ons. “Excuse me Sir, can you please stop talking about that man and whatever he did!” Ek was heel verbaas en kon nie eitlik uitmaak hoekom die ou tante so bedonnerd raak oor Die Fuhrer nie. Aanvanklik was my indruk dat sy nog erg in die ou dae leef en haar man dalk nog iewers in hulle basement geheime meetings met die ou Nazi’s wat nog leef het. Iets soortgelyks aan die Boeremag wat om ‘n liter brandewyn sit en beplan hoe hulle die land se ANC regering gaan omver werp deur ‘n treinspoor iewers in die Oos-Vrystaat op te blaas.” We are tired of hearing about this man and to be constantly reminded of the atrocities of his movement. Please leave it alone and allow us to go on with our lives.”
So paar dae gelede lees ek van ou Komphela (die voorsitter van die parlement se sport portelfeulje kommitee) wat Saskok (Suid-Afrikaanse Sport konferderasie en Olimpiese Kommittee) gaan boikot omdat hulle deur ‘n klomp wittes en Indiers beheer word wat totaal en al uit voeling is met die transformasie van ons land en geen visie het nie (lees berig hier). Ons regering druk regstellende aksie en transformasie in elke klein gaatjie van ons wit en swart en geel en wat ook al lywe in op. “the atrocities of the apartheid - regime”.
Toe dink ek terug aan die ou Duitse tante wat my yskoue Franciskaner kom flat maak het met haar inmenging in ons gesprek. Ek besef toe hoekom sy so gereageer het. Die land en al sy suurgatte sal nooit toelaat dat enige iemand sal vergeet van ons verlede nie. Ons word telkens daaraan herinner deur die media, Mense Regte Kommissies, drie dronk koshuis laaities en ‘n bak nagemaakte piepie, diskriminasie in die werksplekke in die naam van transformasie, en wie weet watter ander goed nog.
Ons wit mense, en hier praat ek spesifiek van ons generasie is gatvol daarvoor om in die eerste plek te boet vir die besluite van die vorige generasies (ons pa’s en oupa’s). Ons is gatvol in die tweede plek om daaraan herinner te word dat ons seker vir die res van ons lewens gaan boet vir iets wat ons niks mee uit te waai gehad het nie.
Nelson Mandela het gese dat ons moet vergewe en vergeet. Dalk het ons vergewe maar ons sal nooi vergeet nie. Want ons word altyd daaraan herinner.
Kan ons asseblief nou aan beweeg?