My pa het altyd met die volgende uitdrukking gekom: Oumense, vroumense, kinders, swartes (julle weet wat ek bedoel), en karre.
Hy was nogal reg ook. Ek onthou die dag toe my oupa op die ryp ouderdom van 75 sy trekker in gear gestart het en toe ry die ding oor hom. Ek sweer! En ‘n jaar later braai ons eendag op die plaas en ons moes gaan houtkap. Sal hy vir my, my pa en oom vertel ons moet een kant toe staan want hy wil hout kap, nie kerf nie.
My ouma se tweede man het so paar maande terug die tydelike met die ewige verwissel. Sy is ook al 80 en moes maar toe in’n huis vir bejaardes / kliniek opgeneem word want sy het konstante hulp nodig met shower en so aan. Sal sy my bel en vertel ek moet haar kom haal want ‘die klomp ou mense is almal mal!’
En so klim my pa en oom gister oggend op ‘n gebou se dak (my oom bou, my pa verf) en my pa dink hy’s is Osama bin Laden en duik gesig eerste af grond toe (die skoen wat iewers vasgehaak het, het ook ‘n bydrae gehad tot die nuwe toertjie). Nou le die ou in die hospitaal met ‘n gebreekte arm en gesig (genuine!). En vandag, een operasie aan die arm en ‘n paar ‘kalkoenskokke’ soos die nurse die coctail noem wat my pa op ‘n trip sit, verder is ons oor ons ergste skok en kan ek uiteindelik die humor in die situasie sien. Hy het pyn, en ek kry hom jammer. En terselle tyd dink ek by myself hoe ek sou gelyk het as ek kop eerste in die grond vas duik vanaf ‘n drie meter hoog dak?
Die ou mense darem…